درصف انتظار

ازلقمان حكيم پرسيدن:حكمت چيست؟

لقمان حكيم گفت:كل حكمت در چهار صد جمله مستور است آن هم در چهل جمله خلاصه مي شود وعصاره آن نيز اين چهار جمله كوتاه است

_نيكي خود را فراموش كن

_نيكي ديگران را فراموش مكن

_بدي خود را فراموش مكن

_بدي ديگران را فراموش كن

نابينايي درشبي چراغ به دست مي رفت.خود پرستي او را ديد وگفت:

شب وروز نزد تو برابراست اين چراغ به دست گرفتن چه معنا دارد؟

نابينا گفت،تاكوردلي مثل تو پهلو برمن نزند وسبوي من نشكند

حضات علي (ع)مي فرمايند:«اگرامر به معروف راترك كنيم اشرار برما مسلط مي شوند ودعاي مان مستجاب نمي شود»

پيامبراكرم(ص)فرمودند:«هركس امربن معروف ونهي از منكر كند،جانشين خدا ورسولش درزمين است»

فردی خداشناس،ازکوچه ای می گذشت. شخصی با عجله،خود را به او رساند وگفت:«در یک دقیقه،خداوند را به من معرفی کن»مرد خداشماس گفت:«آیا تو هستی یا نیستی؟»

آن مرد جواب داد:«من هستم ودر بودنم شک ندارم»

شخص خداپرست گفت:«آیا تو خودت ،خودت را ساخته ای؟»

او گفت:«نه!هم بلد نیستم وهم وسیله ای ندارم!»

آنگاه مرد خدا شناس با لبخند گفت:«پس تو باید سازنده ای داشته باشی که بداند چه بسازد وبتواند بسازد،ما نام او را خدا می گذاریم»

پروردگارا !

خوشا به حال کسی که عاشق توست وتو معشوق اویی؛چرا که تنها در این هواست که آدمی،احساس زیبای یک رنگی با تو را درک می کند ومهر بی نهایت تو را در حق خویشتن می بیند

همین بس شاهد یک رنگی معشوق با عاشق

که بلبل عاشق است وگل گریبان پاره می سازد

الهی!

هر شادی که بی توست،اندوه است هر منزل که نه در راه توست،زندان است وهر دل که نه در طلب توست،ویران است

الهی!

صدجان نکند،آنچه کند بوی وصالت

الهی!

درهجر تو،کار بی نظام است مرا

شیرین همه تلخ وپخته خام است مرا

در عالم اگر هزار کام است مرا

بی نام تو،سربه سرحرام است مرا

الهی!

دل رااثر روی تو گل پوش کند

جان را سخن خوب تو مدهوش کند

آتش که شراب وصل تو نوش کند

از لطف تو سوختن فراموش کند